
Stress hoort bij het leven. Een drukke periode, veranderingen, zorgen of veel verantwoordelijkheden kunnen tijdelijk extra spanning geven.
Maar soms zakt die spanning niet meer echt weg. Je hoofd blijft aanstaan, je lichaam blijft alert en zelfs op rustige momenten lukt het nauwelijks om te ontspannen.
Misschien merk je dat je sneller geïrriteerd bent, slechter slaapt, veel piekert of steeds minder energie overhoudt.
Dan kan het helpen om niet alleen te kijken naar wat stress veroorzaakt, maar ook naar hoe jij erop reageert.
Stress kan zich op verschillende manieren laten merken. Soms merk je het vooral aan je gedachten, soms aan je emoties, je lichaam of aan wat je gaat doen.
Misschien herken je signalen uit meerdere categorieën. Dat is heel normaal. Gedachten, gevoelens, lichamelijke reacties en gedrag beïnvloeden elkaar voortdurend.
Wanneer we spanning ervaren, proberen we daar meestal automatisch iets mee te doen.
Je gaat bijvoorbeeld harder werken om alles onder controle te krijgen. Je blijft nadenken totdat je een oplossing hebt gevonden. Je zegt toch ja terwijl je eigenlijk rust nodig hebt. Of je probeert vervelende gedachten en gevoelens zo snel mogelijk weg te krijgen.
Op korte termijn kan dat logisch voelen.
Maar wat tijdelijk helpt, kan op langere termijn juist extra spanning geven.
Zo kan er een patroon ontstaan:
stress → harder je best doen → minder herstel → meer stress
of:
onrust → piekeren → nog meer onrust → nog meer piekeren
Soms zit het probleem dus niet alleen in de hoeveelheid stress, maar ook in de manier waarop je ermee probeert om te gaan.
We kijken samen naar wat spanning bij jou oproept en welke automatische reacties daarbij ontstaan.
Misschien ga je harder werken. Meer piekeren. Jezelf aanpassen. Dingen vermijden. Of probeer je koste wat kost controle te houden.
Je leert die patronen eerder herkennen en er niet automatisch in mee te gaan.
Daardoor ontstaat er meer ruimte om te onderzoeken wat jij eigenlijk nodig hebt.
Dat kan rust zijn. Duidelijkere grenzen. Minder hoge eisen. Meer herstel. Of juist moed om iets te doen wat je spannend vindt, maar wel belangrijk voor je is.
Het doel is niet dat je nooit meer stress ervaart.
Wel dat stress minder hoeft te bepalen hoe jij leeft en welke keuzes je maakt.
Minder op de automatische piloot, meer zelf aan het stuur.
Bij stress spelen grenzen vaak een belangrijke rol.
Misschien merk je pas laat dat iets te veel wordt. Misschien vind je het lastig om nee te zeggen, wil je anderen niet teleurstellen of leg je de lat voor jezelf erg hoog.
Dan gaat het niet alleen om leren ontspannen.
Het kan ook betekenen dat je onderzoekt waarom je steeds over je eigen grens heen gaat en wat je nodig hebt om daar eerder bij stil te staan.
Een grens stellen kan bovendien zelf spanning oproepen.
Je kunt je schuldig voelen. Bang zijn dat iemand teleurgesteld raakt. Of denken dat je je niet zo moet aanstellen.
Juist dan kan het helpen om te leren dat die gedachten en gevoelens er mogen zijn, zonder dat ze automatisch hoeven te bepalen wat je doet.
Veel mensen met stress merken dat hun hoofd nauwelijks stilvalt.
Je blijft nadenken over wat nog moet, wat er mis kan gaan of wat je beter had kunnen doen.
Piekeren geeft soms het gevoel dat je ergens aan werkt, maar het levert lang niet altijd een oplossing op. Vaak raak je er juist vermoeider en onrustiger van.
In de begeleiding kijken we daarom ook naar hoe je met gedachten omgaat.
Niet door te proberen nergens meer aan te denken, maar door gedachten eerder te herkennen zonder er automatisch helemaal in mee te gaan.
Zo ontstaat er weer ruimte voor wat er op dat moment werkelijk nodig is.
Langdurige stress kan ervoor zorgen dat herstel steeds moeilijker wordt.
Je bent moe, maar komt toch niet goed tot rust. Dingen die je vroeger gemakkelijk afgingen kosten steeds meer moeite. Misschien merk je dat je emotioneel sneller reageert, slechter slaapt of nauwelijks nog kunt opladen.
Als uitputting steeds meer op de voorgrond komt te staan, kan er sprake zijn van burn-outklachten.
In de begeleiding kijken we daarom ook naar hoe je met gedachten omgaat.
Niet door te proberen nergens meer aan te denken, maar door gedachten eerder te herkennen zonder er automatisch helemaal in mee te gaan.
Zo ontstaat er weer ruimte voor wat er op dat moment werkelijk nodig is.
Tijdens de gesprekken onderzoeken we wat er in jouw situatie speelt en wat de spanning in stand houdt.
Daarbij kijken we niet alleen naar de omstandigheden om je heen, maar ook naar patronen die steeds opnieuw optreden.
Ik werk persoonlijk en praktisch. We praten over wat er gebeurt, maar gebruiken ook oefeningen en concrete handvatten waarmee je kunt ervaren wat voor jou helpt.
Een belangrijke basis in mijn begeleiding is Acceptance and Commitment Therapy (ACT).
Daarbij leer je moeilijke gedachten en gevoelens opmerken en er meer ruimte voor maken, zodat ze je minder automatisch hoeven te sturen.
Wat je tijdens onze gesprekken ontdekt, kun je vervolgens toepassen in je dagelijks leven.
Nee.
Juist wanneer je veel stress ervaart, kan het lastig zijn om zelf afstand te nemen en te zien wat er eigenlijk gebeurt.
Je hoeft dus niet eerst alles op orde te hebben.
We kijken samen naar wat haalbaar is en waar op dat moment de meeste ruimte te winnen valt.
Soms begint dat klein.
Bijvoorbeeld eerder merken dat je spanning oploopt, één grens duidelijker aangeven of anders reageren op een gedachte die je normaal gesproken helemaal meesleept.
Wil je weten of mijn begeleiding bij jouw stressklachten past?
Je kunt beginnen met een gratis online kennismaking van 15 minuten via Zoom. Je vertelt kort wat er speelt, kunt vragen stellen en we kijken of mijn manier van werken bij jou past.
Daarna beslis je zelf of je een eerste gesprek wilt plannen.
Gratis – 15 minuten – online via Zoom